Ik mis het gevoel Geschreven door Notorious. Gepost op donderdag 12-02-2004

Bekijk reacties (26) / Reageer

Ik moet ongeveer een jaar of acht zijn geweest. Na lang zeuren kreeg ik de 100 gulden om de borg te betalen. De overige 15 gulden had ik zelf betaald. Met die 115 gulden op zak ging ik met volle moed naar de lokale videotheek om de Sega Megadrive te huren. Natuurlijk zat er Sonic the Hedgehog bij.

Thuis aangekomen meteen het ding aangesloten en gaan spelen. Wat was dat vet om te doen. Die heerlijke 2D gameplay met onze blauwe egel. Wat dit zo leuk maakte was de enorme snelheid. Ik weet nog wel toen ik, na veel oefenen, level 1 had uitgespeeld binnen de 50 seconden. Mijn dag kon niet meer stuk. Drie dagen lang had ik Sonic zitten spelen. Mijn ouders snapten niet wat er nu zo leuk aan was. "Het zal de jeugd wel zijn" mompelden ze. Ik wist wel beter. Ik was alleen de NES gewend want een SNES mocht ik niet kopen. Vandaar dat ik het altijd bij een Game Boy heb gehouden. Daar spendeerde ik dan ook al mijn geld aan uit. En nog steeds en jullie weten waar ik ben terecht gekomen .

Wat ik hiermee wil vertellen is waarom de jeugd van nu dat steeds minder heeft. De nostalgie en het ultieme plezier in het spelen van die oude 16- en 8-bit spellen. Zal de huidige jeugd in de toekomst dit over tien jaar ook zeggen? Ik kan niet begrijpen dat iemand over tien jaar zegt: "Weet je nog? Toen we Halo speelde over Xbox Life?". Dat zal dan wel aan mij liggen. Of zoals mijn vriend zei:

"Je kunt wel zeggen dat de games van nu vet zijn, dat zijn ze ook zeker wel, maar de games van toen hebben een bepaalde "feel". Een gevoel wat je nooit vergeet, en na enkele jaren weer spelen van zo'n game als Super Mario Allstars heb je gewoon een gevoel van 'toen had alles een perfecte style'. Je kunt dus eigenlijk stellen dat de games van nu gewoon kicken zijn om te spelen als tijdverdrijf, maar de games van toen gewoon een groot brok emotie zijn, in ieder geval voor mij en Bart (Notorious) zeker"

Niet zo lang geleden heb ik Super Mario Allstars gekocht voor mijn Super Nintendo zoals hierboven in de quote vermeld staat. Dit spel was ik laatst aan het spelen met een even oude vriend. Hij genoot er minstens zo erg van als ik. Dit is en blijft gewoon het leukste genre. De pure 2D gameplay met al haar charmes. Ik genoot ook minder van Super Mario Advance 4 dan van de remake op de SNES. Met die oude controller in mijn handen en de originele cardridge, waar nu ongeveer 15 GBA spellen van gemaakt kunnen worden, genoot ik weer met volle teugen.

Waarom hebben de games van nu niet datzelfde gevoel als al die oude spellen van jaren geleden? Waarom moet nu alles perfect zijn en realistisch? Waarom zo echt mogelijk en waarom zoveel bloed en geweld erin? Ik denk dat ik daarom ook zo erg houd van mijn Game Boy's. Gewoon simpele spellen die grafisch nu gewoon goed zijn. Ik vind het dan ook erg dat we over 10 jaar vaarwel moeten zeggen tegen het fenomeen 2D. Gelukkig werken mijn SNES, NES en Game Boy's dan nog..

Vroegâh.. toen was alles echt beter...

Reacties op dit artikel

Reageer op dit artikel

Om te kunnen reageren moet je inloggen bij GBAParty.

GPN Username:
Password:
Login bij GBAParty