Sonic Advance 3 Geschreven door Raymond Mathijssen. Gepost op dinsdag 05-07-2005

Bekijk reacties (17) / Reageer

Dit keer gaan we het hebben over Sonic's laatste 2D avontuur op onze trouwe handheld. Overstijgt dit zijn voorgangers? Ontdek het... in deze review.

Deel drie alweer? Is Sonic nou nog niet klaar met het bestormen van de GBA? Je zou verwachten dat Team Sonic meer tijd zou steken in Sonic-games voor de DS en PSP, maar niets is minder waar. De GBA is nog niet dood en deze game bewijst het. Geen gemakzuchtige poort of crappy filmtroep maar een heus nieuw Sonic deel. Lagen alle Sega-fans dagen voor de gameshop om deze game te bemachtigen? Nou nee, de game is vrij stilletjes de shops in geslopen en ik zie hem ook geen records breken. Ten onrechte of niet?

Sonic op een Mario systeem
In 2002 verraste Sega vriend en vijand met Sonic Advance. Sonic op een systeem waar Mario heer en meester van het platformgenre is, gaat dat wel goed? Het feit dat je nu de review van het derde deel zit te lezen zegt genoeg. Lang was de game niet maar het bracht het aloude Sega-gevoel terug dat je ook kreeg toen je achter je MegaDrive zat. Sonic Advance 2 deed dat gevoel nog eens dunnetjes over. De game was wel sneller dan ooit en eindbazen dienden al rennend verslagen te worden. Dit principe is weer verdwenen in deel 3 maar je krijgt er wel iets voor terug, je bestuurt namelijk twee characters tegelijk. Is dit niet gejat van Banjo-Kazooie? Zeker niet, Sonic en Tails waren al samen te besturen in Sonic the Hedgehog 2. Wat maakt dit aspect op de GBA dan zo bijzonder? Vroeger waren de moves van beide beestjes identiek, veel verder dan springen en sprinten ging het niet. Nu kent ieder character zijn eigen rij moves en hangen ze ook nog eens af van je partner. Voorbeeldje: kies je Tails en Sonic dan kan Tails vliegen met zijn staarten, zoals je gewend bent. Kies je echter Tails en Knuckles dan kan Tails zweven met bokshandschoenen aan om vijanden uit te schakelen. Zo zal je elk level even de beste combinatie uit moeten vogelen om de hoogste score te halen. Het zorgt er in ieder geval voor dat je elk level meerdere malen kunt doorlopen en toch steeds nieuwe dingen ontdekken.

Nieuwsgierigen zullen mijn cijfer al gezien hebben en vragen zich natuurlijk af waarom dit lager is dan zijn voorganger. Dit heeft er vooral mee te maken dat ik minder te spreken ben over het levelontwerp. Waarbij je in Sonic Advance 2 na genoeg oefening elk level goed leert kennen en er alles uit kunt halen geldt dit minder voor deel 3. Er zitten gewoon stukken in waar je alleen maar op omlaag hoeft te drukken om vanzelf allerlei bewegingen te maken, veroorzaakt door springplanken, vage bochten en zelfs loopings waar geen hout van klopt. Dit was in eerdere Sonics ook wel aanwezig maar nog nooit zo erg als in deze game. En helaas kan het als storend worden ervaren. Gemiste kans heren.

Graphics & Sounds
Wat ook al jaren opvalt aan de Sonic reeks is de verhouding level/eindbaas. Die is regelmatig zoek geweest en dat is in deze game niet anders. Waar je de levels in een minuutje of twee doorheen raast zonder een leven te verliezen kom je soms eindbazen tegen die je de GBA alle hoeken van de kamer laten zien. Natuurlijk is een uitdaging leuk, maar zorg ervoor dat de rest van de game ook weer een tandje moeilijker word. Zitten die Sega-fans nu echt voor Jan-met-de-korte-achternaam voor de winkel of zijn er ook nog goede punten aan deze game?

Die zijn er wel degelijk en de graphics is er daar één van. Waar de Mario's op de GBA SNES-graphics hebben zijn de Sonics geen ports en zien er daarom ook niet uit alsof het van de MegaDrive gepikt is. Nooit lag, felle kleurtjes (zeker als je een eindbaas verslagen hebt, je gaat vanzelf checken of er joints om je heen liggen) en alles met lekker veel detail. Nee, grafisch is er niets mis met deze game.

Zou het geluid uitnodigen om een koptelefoontje te kopen? Natuurlijk doet het dat al zijn het geen deuntjes die blijven plakken. Tijdens het spelen fluit je ze vrolijk mee maar zodra je de GBA uitzet ben je alles weer vergeten. Klein minpuntje. De effecten zijn ook aardig gedaan en soms is er zelfs een stem te horen. Weinig mis mee dus.

Een aantal pluspunten en een aantal minpunten zoals bij veel games. In principe komt het hier op neer: zoek je iets revolutionairs, dan hoef je hier niet te zoeken. Zoek je een leuk spelletje om je GBA eens onder het stof vandaan te halen, dan is dit zeker geen miskoop. Bedenk wel dat deeltje 2 beter is en die waarschijnlijk ook voor een schappelijk prijsje te krijgen is.

Conclusion
Zoek je een leuk spelletje om je GBA eens onder het stof vandaan te halen, dan is dit zeker geen miskoop.

Graphics: 85
Gameplay: 75
Replay: 75
Sounds: 85
Eindcijfer: 77

Reacties op dit artikel

Reageer op dit artikel

Om te kunnen reageren moet je inloggen bij GBAParty.

GPN Username:
Password:
Login bij GBAParty